حرف من - آیدین

حرف اوّل:
اصلاً قشنگ نیست.
اصلاً جو اس.اس.سی قشنگ نیست.
و این باعث می شه روحیه‌ی ما و انگیزه و نشاط‌مون به تباهی کشیده بشه، سر یه سری تندروی های الکی و بچه‌گانه.

‎□ ‎□

حرف دوم:
باری،
من چند تا طرح اساسی تو ذهنم هست:
۱- ای.سی.ام مخصوصاً برای ۸۴‌ای‌ها. واقعاً لازمه و واقعاً داره دیر می‌شه. الآن تیم‌های اساسی (که پارسال ریجنال رفتن) همه تقریباً شروع کردن به کار و چه قدر جالب می شه اگه این کارا هماهنگ بشه که همه استفاده کنن.
۲- برنامه ریزی برای ۸۶ ای ها. خیلی خوبه که کلی هماهنگ باشیم و برنامه‌ریزی منظمی برای شروع کار باهاشون از همین حالا ردیف کنیم.
۳- من می‌خوام با اون ۱۱۸ تومن پول «سیمپل وبینگ»، یه مسابقه مهیج در زمینه وب بذارم (مثل آی.پی.اس.سی ولی برای وب) و اون پول رو بدم کلّی جایزه. هوم؟
۴- روی مای.سی‌ای.شریف.‌ای‌دی‌یو هم یه کم می‌خواستم کار کنم اما این احتیاج به سرمایه‌گذاری زمانی حداقل ۴ تا از بچه‌ها برای یک هفته داره که با جو «گل و بلبل» الآن، کاملاً بعید می‌دونم که بشه.

‎□ ‎□

حرف سوم:
چه قدر خوب می‌شد که یه‌کم برای هدفمون از خودمون می‌گذشتیم. هر کدوم ما اگه همین وقت رو (نه لزوماً سر جلسات) و دغدغه و فلان و بهمان رو اگه می‌ذاشتیم هر جایی هم پول می‌تونست گیرمون بیاد، هم تأثیر بهتری تو رزومه‌مون داشت.
کاش یه‌کم بیش‌تر به تجلّی‌شدن هدف‌مون فکر کنیم. و این که لزومی نداره وقتی کلی آدم افتادن تو کار مفید (علمی)، کسی بیاد به‌مون گل بده یا بگه «مرسی!» همین که یکی که تا به حال علّاف بوده و تو لابی غیبت می‌کرده و دری‌وری می‌گفته، حالا بشینه ۴ تا کار مفید بکنه، شاید بهترین پول و رزومه و تشکر باشه.